ท่านคงน้ำตาไหลและเศร้าใจ......เมื่อโทรศัพท์ถูกตัดสายไป
ความดื้อรั้นทางความคิด......หรือความรักที่มีให้ท่าน
ด้วยการเสียสละ....ด้วยการเดินจากครอบครัวของท่านและไม่เคยหวนกลับไป
เป็นความคิดที่ถูกหรือผิด......เราไม่เคยถามเลยว่า.......สิ่งที่ท่านต้องการจากเรา
คือการให้อยู่หรือไป ....... )
เมื่อทบทวนและมองมุมกลับ
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเหน็ดเหนื่อยพระวรกาย
เมื่อวัยเด็กที่ผู้โพสจำความได้ยังไม่เคยเห็นพระองค์ไม่เคยหยุดทรงงาน
แม้ว่าพระองค์ถึงวัยที่ทรงหยุดทรงงานและพระองค์จะได้มีความสำราญส่วนพระองค์บ้าง
แต่....ณ.เมื่อก่อนที่พ่อยังทรงมีพระวรกายที่แข็งแรงมีพลานามัย
พวกเราทั้งหลายไม่ได้ทำดีให้พระองค์ท่านหรอกหรือ.....
ณ.วันนี้.....การทำดีเพื่อพ่อ.....จะเป็นเพียงกระแสนิยมที่ต่างคนต่างนำมาเพื่อ
เป็นกระแสแห่งการค้า......จนลืมว่า.....
สิ่งใดที่พ่อของชาติทรงต้องการที่แท้จริง.....